تهران نیستم و اینترنتی هم در کار نیست
حرف زیاد است اما مهلت کم....
تنها شعری از دوستی عزیزشاید نشانی از این روزهای تلخ و شیرین داشته باشد روزهایی که تلخی اش شیرینی عیدی و نوروز را ازما گرفته است:
سالت که نو شد و غمهات
پایان اگر!
تنتت گرم شراب شادی
اما
قمریان بال شکسته را
از یاد مبر!!
نوروزتان خوش
با همه آرزوهای دور ونزدیک مثل آزادی مثل ....
قفس
قفس اين قفس اين قفس...
پرنده
در خواباش از ياد ميبَرَد
من اما در خواب ميبينماش،
که خود
به بيداری
نقشي به کمالام
از قفس.
□
از ما دو
کدام؟ ــ
تو که زندانات تو را زمزمه ميکند
يا من
که غريو ِ خود را نيز
نميشنوم؟
تو که زندانات مرا غريو ميکشد،
يا من
که زمزمهی تو
در اين بهارانام
مجال ِ باغ و دماغ ِ سبزهزار نميدهد؟ ــ
از ما دو
کدام؟
□
قفس
اين زمزمه
اين غريو
اين بهاران
اين قفس اين قفس اين قفس ای امان!
روزنامه شرق رفع توقيف شد.
به باورم شرق تنها روزنامه اي از خيل روزنامه هايي به قول سياسيون اصلاح طلب بوده است كه در طول اين سال ها از محاق توقيف بيرون آمده است .
خوشحالم كه جريده اي باز هم متولد شد و مي تواند دوباره انعكاس صداي ديگري باشد...
پس دوستان شرقي آزادي شرق مباركتان...
اول
امروز ساعت 2:30 صبح بچه ها آزاد شدند .این خبر را با اس ام اس سوسن عزیز فهمیدم که پس از آزادی از زندان برای من زد.
نوشته بود همه آزاد شدند به جز ژیلا بنی یعقوب،محبوبه عباسقلی و شادی صدر....
دیدن وبلاگ تازه شده آسیه هم آرامم کرد ، چقدر دلم برای نوشتنش تنگ شده بود...
خوشحالم که بچه ها آزادشدند ونگرانم برای سه نفر دیگر...
دوم
امروز 8 مارس است و روز جهانی زن
این روز را به همه زنان عزیز میهنم تبریک می گویم مخصوصا به آن دستشان که جویندگان شادیند درمجری
آتش فشانها ...
*****
سوم
امروز دوستان سازمان دانش آموختگان (ادوارتحکیم وحدت) و کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت برنامه ای به مناسبت روز جهانی زن ترتیب داده اند که در آن ،بابك احمدي و خانم ها دکتر شهلا اعزازي، دکتر فاطمه صادقي، نسيرين ستوده (عضو کانون مدافعان حقوق بشر)، هما مداح (عضو مرکز فرهنگي زنان) ، فرناز سيفي (عضو مرکز فرهنگي زنان) سخنراني خواهند کرد.
اين مراسم ساعت 17 امروز پنجشنبه 17 اسفند در محل سازمان دانش آموختگان ايران برگزار خواهد شد.
نشاني: تهران، خ خواجه نصير، نرسيده به ميدان عشرت آباد(سپاه)، پلاک 201، طبقه سوم
چهارم
خیلی نگران امروز بودم
یکی از دوستانم که خبرنگار حوزه نیروی انتظامی است دیروز خبرم کرد که می خواهند برخوردی بدتر از 22 خرداد و 13 اسفند با زنان مقابل مجلس انجام دهندو من نگران بودم خیلی ..
اما با تدبیر دوستان هماهنگ کننده مراسم لغو شد چرا که اکنون پیگیری آزادی دوستانمان از هر چیزی مهم تر است ونباید عده ای دیگر روانه اوین شوند.
اطلاعیه گروه هماهنگ کننده به شرح زیر است:
همبستگی برای آزادی، برابری، عدالت جنسيتی
اطلاعيه شماره 2 برگزاری مراسم روز جهانی زن 8 مارس/17 اسفند
فعالان جنبش زنان سالهاست كه با چشمانداز همبستگی زنان ايران و جهان و طرح مطالبات مدنی، خواهان برگزاری روز جهانی زن بودهاند. متأسفانه بهرغم تلاشهای مستمر گروههای مختلف زنان در مسير احقاق حقوق انسانی و شهروندی، همواره با محدوديتها و موانع بیشماری روبرو بودهايم.
امسال نيز بر آن شديم تا با طرح مطالبات زنان، در تجمعی مسالمتآميز(طبق مادهی 27 قانون اساسی) در مقابل نهادی كه به باور ما بايد برآمده از آرای ملت باشد، با تأكيد بر خواستههای دمكراتيك و برحق خود روز جهانی زن را گرامی بداريم.
اينك اعلام میكنيم كه به علت برخورد خشونتآميز نيروهای انتظامی با فعالان جنبش زنان در 13 اسفند كه منجر به بازداشت 33 نفر از آنان—از جمله گروه هماهنگكننده—شد و با ادامهی بازداشت سه نفر از فعالان جنبش زنان در زندان اوين، كه دو تن از ايشان عضو گروه هماهنگكننده هستند، و همچنين به علت آزادی تعدادی از افرادِ گروه هماهنگكنندهی مراسم در اولين ساعات روز 17 اسفند، امكان مديريت و سازماندهی مراسم روز جهانی زن از گروه هماهنگكننده سلب شده است.
به همين دليل با تبريك مجدد روز جهانی زن كه امسال به نام "همبستگی برای آزادی، برابری، عدالت جنسيتی" نامگذاری شده است، دست كليه حمايتكنندگان را میفشاريم و تقاضا داريم به منظور جلوگيری از بروز هرگونه خشونت و يا سوءاستفاده، با اخلاق مدني و صلحجويانه، گروه هماهنگكننده را در مقابل مجلس، ياری كنيد.
گروه هماهنگ كننده : شهلا انتصاری، فاطمه گوارايی، مرضيه مرتاضیلنگرودی، رضوان مقدم.
شنبه با هم صحبت كرديم
قراربود يك شنبه ظهر هم ديگررا ببينيم ،وقتي گفتم ساعت يك ونيم خوبه ؟
گفت :وبلاگم وببين ،اگه سالم بودم چشم.
وبلاگ را نگاه كردم متن بيانيه "ما چشم به آينده دوخته ايم" بود ،گفتم تورو خدا مواظب باش من و آوا حوصله آواره اين دادگاه وآن دادگاه شدن را نداريم.
بعد خنديد و گفت باشه وبعد خدانگهدار.
اما يك شنبه ساعت يك نبود ...
آسيه را مي گويم ...
نگرانشان هستم نه براي آسيه براي محبوبه ،پرستو ، مينو خانم ،شيرين و...
خبر رسيده است بچه ها اعتصاب غذا كرده اند.
نوشين احمدي خراساني در تماس با خانواده اش گفته است از امروز ظهر بنا بر تصمیمی دسته جمعی همه سی و سه زن بازداشت شده اعتصاب غذا را شروع کرده اند ؛پس يعني همه با هم هستند ؟
بچه ها مي گفتند اگر همه با هم باشند روحيه خود را حفظ مي كنند.
نمي دانم ؟
به آوا كوچولو فكر مي كنم وبقيه آواهاي ديگر كه اسمشان را نمي دانم ....
گفته اند تا آخر امشب سارا و ساقی لقائی پرستو دوکوهکی و نیلوفر گلکار و چند تاي ديگر را آزاد مي كنند هرچند من شك دارم...
نمي دانم !!!حالم چندان خوش نيست .
براي هاشمي شاهرودي نامه نوشته ايم خدا كندتا قبل ازارسال نامه آزاد شوند .
خدا نكند كه.....
واي !گلهاي باغچه زندان
هنوز چند روز مانده به روز جهاني زن باز هم هجوم عليه زنان آغاز شد.
صبح امروز 27 نفر از فعالان حقوق زن كه مقابل دادگاه انقلاب وجهت همراهی با ۵ نفر از فعالین جنبش زنان یعنی پروين اردلان، نوشين احمدي خراساني و سوسن طهماسبي و شهلا انتصاري و فريبا داوودي مهاجر تجمع كرده بودند بازداشت شدند.
آنها كه در دو روز گذشته با امضاي بيانيه اي با نام " ما چشم به آينده دوخته ايم " اعتراض خود را نسبت به هر گونه برخورد امنيتي و قضايي با فعاليت هاي مدني و مبارزات مسالمت آميز زنان براي احقاق حقوق خود مي بيان كرده بودند ،صبح امروز به همراه زنان فعال حقوق زن كه دادگاهي داشتند دستگير شدند.
آسيه امینی، ژیلا بنی یعقوب،محبوبه عباسقلی زاده، محبوبه حسین زاده، سارا لقمانی، زارا امجدیان، مریم حسین خواه، جلوه جواهری، نیلوفر گلکار، پرستو دوکوهکی،زینب پیغمبر زاده، مریم میرزا، ساغر لقایی خدیجه مقدم، ساقی لقایی، ناهید کشاورز، مهناز محمدی، نسرین افضلی، طلعت تقی نیا، فخری شادفر، مریم شادفر، الناز انصاری، فاطمه گوارایی، آزاده فرقانی ،سمیه فرید، مینو مرتاضی، سارا ایمانیان و.. از بازداشت شدگان هستند.
آن روز كه براي اولين بار وارد دانشكده علوم اجتماعي (دانشگاه علامه طباطبايي) شدم ، يك آيين نامه انظباطي طويل وقاب گرفته بر ديوار نصب شده بود كه طبق آن بايد دانشجوي بيچاره نه كج مي رفت ونه راست ،از همان آيين نامه هايي كه محتوايش اين بود كه فلان چيز را بپوش و فلان كار را نكن ..
خانمي هم بود ارشادمنش نام كه آماده بود تا به دخترها مخصوصا تذكر بدهد وبگويد كه چنين بپوش وچنان نباش.
اما هنوز چند وقتي از ورودم نگذشته بود كه ناگهان آيين نامه قاب گرفته از روي ديوار محو شد و خانم ارشاد منش هم شد كتابفروش دانشكده و بعد از دو سه ترم هم رفت...
ما هم خوشحال بوديم كه اين شيوه اداره دانشگاه از دفتر مديران رخت بربسته ودانشجو مثل تمام ممالك پيشرفته شاني دارد و مرتبه اي ..
اما ديروز با ديدن آيين نامه جديد دانشگاه علامه طباطبايي فهميدم دوباره آيين نامه قاب گرفته از انبار دانشكده بيرون خواهد آمد وبار ديگر خانم ارشاد منش واحتمالا ارشاد منش هاي بسياري استخدام خواهند شد .
طبق این آيين نامه كه در شورای فرهنگی دانشگاه علامه طباطبایی تصویب شده و از تاریخ 6/12/85 بصورت کامل لازم الاجرا است ،در هر دانشکده یک نفر از طرف اداره حراست به عنوان مسئول ارشاد و انکار وظیفه اجرای این آئین نامه را بر عهده داشته و افراد خاطی را به حراست و کمیته انظباطی معرفی خواهد كرد.
اما از هر چيز خنده دار تر محتواي اين آيين نامه است كه هركسي را به ياد اوايل انقلاب مي اندازد:
1) استفاده از وسایل آرایشی ذیل بصورت اکید ممنوع می باشد: رژ گونه، رژ لب، سایه، خط لب، خط چشم، ریمل، مانیکور، ناخن بلند و آرایش شده.
2) استفاده از مقنعه کوتاه و گشاد ممنوع بوده و پوشش روسری برای کلیه دانشجویان ممنوع است.
3) از ورود دانشجویان با مانتوی بالای زانو، تنگ، رنگی، سارافون، غیر پارچه ای و شلوار پاچه گشاد، بالای مچ و طرح دار به داخل دانشگاه جلوگیری می شود.
4) استفاده از گردنبند، انگشتر، دستبند، پابند و سایر زیورآلات ممنوع است.
5) با سیگار کشیدن و هرگونه رابطه نامناسب در محیط دانشکده برخورد شده و خاطیان به مراجع ذیصلاح معرفی می شوند.
6) از ورود افراد با لباس های مارکدار و کتانی رنگدار جلوگیری می شود.
دانشجویان موظف هستند در صورت درخواست مسئول ارشاد، کارت دانشجویی خود را به وی ارائه کرده و آن را در کمیته انظباطی تحویل بگیرند.
اكنون پس از كميته انظباطي ،ستاره دار كردن دانشجويان ،ممانعت از فعاليت دانشجويي و.. نوبت به امر و نهي دانشجويان در خصوص شيوه پوشش آنهاست .
هرچند از وزارت علوم با چنين سابق كاري توقعي بيش از اين نمي رفت اما كرامات حجت الاسلام شريعتي را در اين زمينه ناديده نبايد گرفت كه در اين زمينه هم از ساير رييسان دانشگاه ها پيشي گرفته وآيين نامه هاي قديمي وپوسيده را از انبار دانشگاه بيرون آورده است واين جاست كه بايد گفت :ازكرامات شيخ ما اين است....
نوشته ام در خصوص سوالات آزمون فرهنگیان در صفحه "سیاست سرا"ی کارگزاران
پایان هفته گذشته، برای فرهنگیان و معلمان آموزش و پرورش روزهای پردغدغه ای بود و هفته پرتنشی را برای آنان رقم زد. افشای سوال های چهارجوابی آزمون ضمن خدمت فرهنگیان علاوه بر اینکه اعتراض های صنفی معلمان را تحت الشعاع قرار داد، موجب شد نسبت به سوال های موهنی که درخصوص پیامبر اکرم (ص) طرح شده بود، اعتراض های بسیاری انجام شود.
اعتراض هایی که اگرچه طلایه دار آن، نمایندگان مجلس بودند، اما انجام آن از سوی آنها سوال برانگیز بود، و این در حالی بود که تذکرات آنها به مذاق بسیاری خوش نیامد و آن را اقدامی به نفع نظام ندانستند و گفتند «از مجلس انتظار نبود که به این موضوع به صورت علنی بپردازد.» اما نمایندگان که شاید یک هفته و یا بیشتر در مجلس شورای اسلامی، به اعتراض علیه کاریکاتوریست دانمارکی برمی خاستند و در تذکرها و نطق های پیش از دستور خود ندای «وا اسلاما» سر می دادند، تنها با عذرخواهی وزیری از سر تقصیرات وزیر عالیه آموزش و پرورش و زیردستانش به سادگی گذشتند و به این نیندیشیدند که آن کاریکاتوریست دانمارکی مسیحی بود و در کشوری با دین مسیح و این سوالات در کشوری مطرح می شود که اسلامی است و رهبران آن شیعه.
نمایندگان مجلس اگر بنای اعتراض در این زمینه را داشتند باید خیلی پیشتر داد سخن سرمی دادند؛ آن زمان که مسئله هاله نور مطرح شده و یا رئیس سازمان حسابرسی آن طور درخصوص رئیس جمهور اظهارنظر کرد و او را شبیه پیامبر دانست و... از طرف دیگر اگرچه اصل وجود چنین منابعی در کتاب های شیعه و همچنین صدور مجوز برای چاپ چنین کتاب هایی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که قریب به یک سال و نیم است بسیاری از کتاب های ارزشمند را از فیلتر مجوز خود عبور نداده است، تامل برانگیز است؛ و بازهم اگرچه اعضای دولت نهم بارها و بارها و به عناوین مختلف از مفاهیم بلند دینی در مراتب پایین و مسائل سطحی سیاسی استفاده های فراوان برده اند و برخی وقوع مسائلی از این دست را پیش بینی می کردند، اما هنوز علت سکوت اصولگرایان مشخص نیست!
آنان که در سالیان گذشته به انتظار خطایی هرچند سهوی از سوی اصلاح طلبان بودند، اکنون چگونه به راحتی چشم بر چنین خطایی می بندند و با بیان اینکه وزیر مسوول عذرخواهی کرد مهر مختومه بر پرونده ای اینگونه سخیف می کوبند.
در این میان هرچند که نباید نادیده گرفت افشاگری نمایندگان مجلس هفتم را در این زمینه، ولی باید گوشزد کرد که نمایندگان محترم شاید کمی دیر به یاد اعتراض به مسائلی از این دست افتاده اند! آن روزها که استفاده های نابجای سیاسی از مفاهیم مقدس دینی عادت تعدادی از اصولگرایان شد، اگر بنابر وظیفه نمایندگی، هرکدام از آنان صدایی به نشانه اعتراض بلند کرده بودند، امروز دیگر اصولگرایی از میانه خودشان برنمی خاست و نمی گفت؛ «از ماست که برماست».
انگار اين قرعه فال دستگيري از روي نام سازمان دانش آموختگان ايران اسلامي ( ادوارتحكيم وحدت) كنار نخواهد رفت؛ خبر دستگيري بابك مهديزاده ،آرش بهمني و كوهزاد اسماعيلي اعضاي شوراي مركزي ادوار تحكيم وحدت (شعبه گيلان ) والبته از رونامه نگاران فعال، روز گذشته در حالي منتشر شد كه دوستان مان را درست در روزهايي كه ريس جمهور پيرو سفرهاي استاني شان در رشت به سر مي بردند دستگير كرده اند .
آن از احكام ناعادلانه به خاطر يك سفر خارجي ،آن از احضار مجدد مهندس موسوي به دادگاه انقلاب واين هم از دستگيري فعالان سياسي وروزنامه نگاران گيلاني...
خلاصه به قول سيد علي صالحي
حال همه ما خوب است اما تو باور نكن!!!
متن یادداشتی است که برای صفحه "سیاست سرا" ی کارگزاران نوشته ام که از این به بعد پنج شنبه ها چاپ می شود ، دوستان زحمت کشیده اند وبه گمانم صفحه بدی نباشد .
****
شنبه شبی که گذشت محمد مهدی زاهدی وزیر علوم وقت، میهمان برنامه خبری، چالشی نگاه یک بود و همانند دیگر وزیران و مسوولانی که تاکنون میهمان این برنامه بوده اند، آمده بود تا در مورد عملکرد خویش در یک سال و نیم گذشته از دولت نهم، پاسخگوی مجری باشد که اگرچه در صداوسیمایی است که نگاه حمایتی به دولت دارد، اما سعی می کند جانب بی طرفی را نگه دارد.
اما آنچه مصاحبه آقای وزیر را جالب و دیدنی کرد نه به گفته های وی درخصوص اقدام های یکسال و نیم گذشته اش مربوط بود نه به علاقه اش به ریاضیات و حذف کنکور. چیزی که در میان گفته های زاهدی خودنمایی کرد، سخنانش درباره برنامه ریزی در زمینه های پژوهشی، اخراج استادان باسابقه به نام بازنشستگی و دانشجویان ستاره دار بود.
آقای وزیر در این برنامه وجود دانشجویان ستاره دار و بازنشستگی ناگهانی استادان را ماحصل کار دولت گذشته دانست و گفت که در سال 83 و 82 در مجموع 386 نفر از استادان بازنشسته شده اند؛ اما به این نکته اشاره نکرد که در یکسال از مدیریت در وزارت متبوعش تنها 45 استاد از یک دانشگاه بازنشسته شده اند.
زاهدی اگرچه بلافاصله پس از سخنان خود تصریح کرد که وزارت علوم از دولت مصوبه گرفته است تا استادان بازنشسته 17 ساعت در دانشگاه تدریس کنند و علت بازنشستگی ها تنها سن بالای استادها بوده است و نه مشی فکری شان، اما به خاطر نیاورد که عمید زنجانی، روحانی و رئیس دانشگاه تهران چندی پیش گفت؛ «دانشگاه تهران با استادان بازنشسته ای که جوسازی نکرده اند، نمی خواهند گرایش سیاسی خود را تحمیل کنند و همچنین بازنشستگی خود را به صورت یک عامل قانون پذیرفته باشند، ادامه همکاری می دهد،... اما دانشگاه از همکاری با استادانی که حزبی عمل می کنند، خودداری می کند.» به این ترتیب آقای وزیر در اولین گام از مصاحبه تلویزیونی خود ضمن پذیرش این نکته که صدور حکم بازنشستگی استادان از طریق رئیس جمهور به وی محول شده است علت اصلی بازنشستگی ناگهانی استادان باسابقه را نپذیرفت و شاید به نوعی از پذیرش آن سرباززد.
اما گام بعدی وزیر علوم در گفت وگوی خود، سخن گفتن از آغاز برنامه ریزی وزارت علوم در بخش پژوهشی بود و این مسئله درحالی است که یک وزیر پیش از پذیرش سمت خود و کسب رای اعتماد از مجلس باید برنامه ریزی کاملی در این زمینه ارائه دهد. و سرانجام آنچه حضور زاهدی را در «نگاه یک» از قسمت های دیگر متمایز کرد، سخنانش در مورد دانشجویان ستاره دار بود که به قول خودش می توانستند به جای ستاره، دایره و یا حتی یک تیک کوچک بگیرند؛ آنگاه که وی وجود دانشجویان ستاره دار را پذیرفت و در برابر گفته مجری که تعداد دانشجویان ستاره دار را 17 نفر خواند با چهره ای مصمم تصریح کرد؛ «نه خیر! این دانشجویان بیشتر از صد نفر بوده اند!»
هنوز چندی از آغاز به کار دولت نهم نگذشته بود که رئیس دولت اصولگرا خبر از تحقق وعده تبلیغاتی خود درخصوص سفرهای استانی هیات دولت داد و تصمیم خود مبنی بر برگزاری جلسه هیات وزیران در شهرهای مختلف را عملی کرد. آن روزها به این خبر به چشم یک وعده توخالی و غیرممکن نگاه شد، انتقادات و اعتراض های بسیاری نسبت به برگزاری آن صورت گرفت و هشدارهای بسیاری نسبت به هزینه گزافی که این سفرها بر دوش دولت خواهد گذاشت داده شد؛ اما هیچ کدام سودی نبخشید و رئیس جمهور پس از آنکه نخستین جلسه هیات دولت خود را در استان خراسان برگزار کرد، راهی نخستین سفر استانی خود به سوی ایلام شد.
به این ترتیب هر چند که بسیاری این اقدام احمدی نژاد را دنباله سیاست های توده وار و پوپولیستی وی دانستند، اما این پایان داستان عدالت خواهی، توزیع توانمندی و حضور نظارت دولت که رئیس جمهوری برای مردم می خواست، نبود و نخستین سفر رئیس جمهور مسئله دیگری در پی داشت با نام «نامه های مردمی».
نامه هایی که نه تنها وی از پذیرش آنها ممانعت نکرد، بلکه حتی وعده داد که به تمامی آنها پاسخ خواهد داد و بعدها سعیدلو، معاون اجرایی احمد ی نژاد خبر از پاسخ 70 درصدی او به نامه ها داد و در مصاحبه خود در میانه سال جاری به ایرنا گفت؛ «رئیس جمهوری در سفرهای استانی خود تا کنون، بیش از سه میلیون نامه از مردم سراسر کشور دریافت کرده است که بیش از 70 درصد آنها بررسی و پیگیری شده است». وی همچنین اضافه کرد؛ «نامه های رسیده به رئیس جمهوری حداکثر ظرف مدت دو ماه خوانده شده و دستور رسیدگی داده می شود».
هر چند برای بررسی این نامه ها روش های مختلفی از جمله دسته بندی و ارسال به دستگاه های مختلف، بررسی توسط خود رئیس جمهور و در نهایت مسوولان هر استان اعلام شد؛ اما سخنگوی دولت در یکی از جلسات خود از نامه هایی خبر داد که رئیس جمهور تمامی آنها را شخصا بررسی و پیگیری کرده است» و این گفته الهام در حالی بود که به اعتقاد بسیاری از منتقدان و حتی هواداران دولت، دستگاه های اجرایی و شخص رئیس جمهور وقت و توانایی انجام چنین کاری را نداشته و ندارند. به این ترتیب دولت نوپا که می خواست ارتباط خود با مردم را خارج از چارچوب، قاعده و قانون برقرار کند، دچار چالش جدیدی شد و آن حجم بسیار بالای نامه های مردمی بود که حاکی از نارضایتی بودند و البته چشم هایی منتظر پاسخگویی به آنها بودو این آغاز ماجرا بود.
نوشته های مردمی که از آنها به نام نامه یاد می شد، واکنش های بسیاری به دنبال خود داشت. همفکران و یاران رئیس جمهور از آنها به عنوان موهبت یاد کردند و سعیدلو، معاون اجرایی وی در گفت وگو با سایت های خبری آنها را سند افتخار دولت و یادگار مردمی خواند.
