هنوز چندی از آغاز به کار دولت نهم نگذشته بود که رئیس دولت اصولگرا خبر از تحقق وعده تبلیغاتی خود درخصوص سفرهای استانی هیات دولت داد و تصمیم خود مبنی بر برگزاری جلسه هیات وزیران در شهرهای مختلف را عملی کرد. آن روزها به این خبر به چشم یک وعده توخالی و غیرممکن نگاه شد، انتقادات و اعتراض های بسیاری نسبت به برگزاری آن صورت گرفت و هشدارهای بسیاری نسبت به هزینه گزافی که این سفرها بر دوش دولت خواهد گذاشت داده شد؛ اما هیچ کدام سودی نبخشید و رئیس جمهور پس از آنکه نخستین جلسه هیات دولت خود را در استان خراسان برگزار کرد، راهی نخستین سفر استانی خود به سوی ایلام شد.
به این ترتیب هر چند که بسیاری این اقدام احمدی نژاد را دنباله سیاست های توده وار و پوپولیستی وی دانستند، اما این پایان داستان عدالت خواهی، توزیع توانمندی و حضور نظارت دولت که رئیس جمهوری برای مردم می خواست، نبود و نخستین سفر رئیس جمهور مسئله دیگری در پی داشت با نام «نامه های مردمی».
نامه هایی که نه تنها وی از پذیرش آنها ممانعت نکرد، بلکه حتی وعده داد که به تمامی آنها پاسخ خواهد داد و بعدها سعیدلو، معاون اجرایی احمد ی نژاد خبر از پاسخ 70 درصدی او به نامه ها داد و در مصاحبه خود در میانه سال جاری به ایرنا گفت؛ «رئیس جمهوری در سفرهای استانی خود تا کنون، بیش از سه میلیون نامه از مردم سراسر کشور دریافت کرده است که بیش از 70 درصد آنها بررسی و پیگیری شده است». وی همچنین اضافه کرد؛ «نامه های رسیده به رئیس جمهوری حداکثر ظرف مدت دو ماه خوانده شده و دستور رسیدگی داده می شود».
هر چند برای بررسی این نامه ها روش های مختلفی از جمله دسته بندی و ارسال به دستگاه های مختلف، بررسی توسط خود رئیس جمهور و در نهایت مسوولان هر استان اعلام شد؛ اما سخنگوی دولت در یکی از جلسات خود از نامه هایی خبر داد که رئیس جمهور تمامی آنها را شخصا بررسی و پیگیری کرده است» و این گفته الهام در حالی بود که به اعتقاد بسیاری از منتقدان و حتی هواداران دولت، دستگاه های اجرایی و شخص رئیس جمهور وقت و توانایی انجام چنین کاری را نداشته و ندارند. به این ترتیب دولت نوپا که می خواست ارتباط خود با مردم را خارج از چارچوب، قاعده و قانون برقرار کند، دچار چالش جدیدی شد و آن حجم بسیار بالای نامه های مردمی بود که حاکی از نارضایتی بودند و البته چشم هایی منتظر پاسخگویی به آنها بودو این آغاز ماجرا بود.
نوشته های مردمی که از آنها به نام نامه یاد می شد، واکنش های بسیاری به دنبال خود داشت. همفکران و یاران رئیس جمهور از آنها به عنوان موهبت یاد کردند و سعیدلو، معاون اجرایی وی در گفت وگو با سایت های خبری آنها را سند افتخار دولت و یادگار مردمی خواند.
