از ميان نام كساني كه براي مجلس ششم در تعرفه رايم نوشتم نمي دانم چرا هميشه نام احمد بورقاني تنها به يادم ماند كه در نهمين رديف نوشتمش…

شايد به خاطر روزنامه نگار بودنش بود كه آن روزها ذوق مي كردم از آمدن روزنامه نگاران به مجلس .

اما هرچه كه بود بعدها از رايي كه دادم هيچ وقت پشيمان نشدم كه بورقاني از كساني بود كه خوب حق راي هايي كه جمع كرده بود را به جاي آورد وبعدها هم  عطاي قدرت را به آنان كه خواهانش بودند بخشيد …

ديشب كه برايم پيامك هاي درگذشت بورقاني رسيد خشكم زد كه عادتم شده است ديدن اين پيامك هاي تلخ اين روزها …

دستم  رفت و فرستادم اين پيام تلخ را براي عزيزي در راه دور ،در دو به شكي پشيماني از اين كار كه پيغام رسان تلخي شده بودم  آن عزيزتنها با پيامكي پاسخم داد كه :واي بر ما ..

و من حالا هرچه مرور مي كنم آن چه نوشته مي شود براي بورقاني ومي خوانم اوصافش را تنها مي توانم تكرار كنم همان را كه آن عزيز برايم نوشت :واي برما ...