خديجه مقدم را از همان زماني شناختم كه ميدان هفت تير شاهد تلخ ترين روز خود بود

روزي كه بسياري از دوستان و فعالان زن پس از بدترين برخورد فيزيكي بازداشت شدند.

همان روز كه عكس كشان كشان بردن دلارام اشكم را در آورد ومهندس موسوي به خانه بر نگشت .

نمي دانم چند روز پس از آن اتفاق بود كه ديدمش و در اولين ديدار چه بر دلم نشست مادر معنوي جنبش زنان .

بعدها در دستگيري بچه هاي تحكيم وحدت و ادوار در مقابل دانشگاه امير كبير با او بيشتر آشنا شدم وهمان جا بود كه تشكيل كميته مادران را پيشنهاد داد .كميته اي كه چه به جا بود و علاوه بر آرامش قلبي به مادران  چقدر ديد آنها را نسبت به فرزندانشان تغيير داد

و حالا چهره خندان ،مهربان و قوي جنبش زنان در بازداشت است  وچه تلخ كه ديگر خانم مقدمي براي دلداري دادن ديگران نيست هرچند كه مثل او در ميان فعالان زن كم نيست .

آرزوي قوي ماندن براي خانم مقدم خنده دار است كه او خود منبع انرژي است پس تنها براي مادر خندان كمپين يك ميليون امضا  آرزوي آزادي دارم آرزويي كه اميدوارم بر آورده شدنش دير و دورنباشد ....