امروز بالاخره بعد از سه هفته فرصتی پیدا شد تا به همراه باقی دوستان به دیدن اکبر گنجی برویم .
رابینسون کروزوئه ایران که امروز دیگر شباهتی به کروزوئه نداشت لاغرتر ونحیف تر از بار قبل بود که دیده بودمش.
اگرچه قرار بود فقط یک عید دیدنی ساده ورسمی داشته باشیم وبحث به مسایل سیاسی کشیده نشود اما نشد ..
که مگر می شود در جایی بچه های تحکیم واکبر گنجی باشند وپای سیاست به میان نیاید .
هرچند گنجی برخلاف اولین روز آزادیش که سکوت پیشه کرده بود گفت: بنا ندارم سکوت کنم اما ترجیح داد که بچه ها نظرات وانتقادات خود را نسبت به دیدگاه و مدل ارائه شده اش (جمهوری خواهی ) بیان کنند .
و چنین بود که گنجی و دوستان وارد بحث شدند و گنجی مشتاقانه به انتقادات گوش داد .
همیشه برایم روحیه قوی اکبر گنجی مورد احترام بوده است وخواهد بود وامروز با دیدن روحیه نقد پذیریش احترامم به منش سیاسیش نیز دو چندان شد چرا که به اعتقاد من فعالیت در عرصه سیاست نیاز به داشتن روحیه نقد پذیری دارد چون ادعای دموکراسی داشتن ودادن شعار زنده باد مخالف من کار ساده ای است اما اگر در عمل توانستیم به منتقدانمان اجازه بیان بدهیم بدون این که از کوره در برویم کاربزرگی انجام داده ایم .
کاش یاد بگیریم که اینگونه باشیم .
